ناامیدی

نگاه ها که رفته رفته مادّی شد

معنویت که کم شد

روابط که منفعت طلبانه شد...

محبت ها کم شد

محبت ها هم بوی پول گرفت

محبت ها هم مشروط شد

محبتی که گم شد

محبتی که فراموش شد

حساب و کتاب ها سنگدلانه شد

...

کار به جایی رسید که اول چک می کنن پولدار هستی یا نه

بعد آدم حسابت می کنن

بعد باهات حرف می زنن

بعد تو رو جدی می گیرن

...

جواب ۹۹ درصد مشکلات یک کلمه است

پول

والسلام

ناامیدی...

سر صبح ها رو بدجور دریاب

سر صبح ها تغییرات ایجاد می کنه

سر صبح ها وقت خوندن هاست

سر صبح ها وقت نوشتن هاست

سر صبح ها وقتیه که تفاوت ایجاد می کنه

سر صبح هنوز اکثریت در خوابن

هر حرکتی که زندگی رو جلو می بره، سر صبح می چسبه

ناامیدی...

خانواده نعمت بزرگیه

اول و آخر هم همین خانواده است که می مونه

تو همه فراز و نشیب ها کنارتن

خوشحالی و ناراحتی تو براشون اهمیت داره

محبت ها شون واقعیه

دغدغه هاشون با تو یکیه

...

خانواده

...

ناامیدی...

آدم ها هیچ کدوم ذاتا بد و پلید نیستن

همه آدم ها روزی بچه کوچک معصومی بودن

همه آدم ها کودکی پاک بودن

...

تربیت

تربیت

تربیت

...

این تربیت چه ها که نمی کند

تربیت ابوذر و سلمان معزز رو هم می سازه

اما

تربیت پلیدترین موجودات رو هم می سازه

...

انتقادات زیادی از جامعه و فرهنگ ایران میشه

مسئله اینجاست که ما آدم های بدی نداریم

درست به مسیر صحیح هدایتشون نکرده ایم

...

ناامیدی...

واقعا کتاب می نویسی تا برای مردم کاری کرده باشی یا می خوای خودتو مطرح کنی؟

درس می خونی تا نقشی در جامعه داشته باشی یا می خوای فردا روز قیافه بگیری؟

کار می کنی تا محتاج کسی نباشی یا اینکه پز بدی با دارایی هات؟

دین داری می کنی و نماز می خونی تا خدا رو بیابی یا خودتو باد کنی که من چنینم و چنان؟

...

چه زیبا می گفتند قدیمی ها که کار باید لله باشه

...

ناامیدی...

خونه مادربزرگ چقدر پرماجرا و پر از داستانهدرد دل ها با مادربزرگ چه خاطرات زیبایی هستند از کودکیهیچ وقت نمی فهمی بالاخره فرق مادربزرگ با مادر چیه؟مهربون تره؟ از مادر بهت نزدیک تره؟از مادر بهتر تره؟باحال تره؟فکر نکنم برای این ها جوابی پیدا بشهولیمادربزرگ یه دنیاستتمام غم و غصه ها و گرفتاری ها باهاش فراموش میشهگره های زندگیت تو دیدار با مادربزرگ حل میشه...از ا ناامیدی...

لبخند بر لبان کودکان

زیبایی مازادی دارد

زیبایی متفاوتی دارد

زیبایی مخصوصی دارد

زیرا خنده کودک از دنیایی دیگر می آید

زیرا خنده کودک بی برنامه است

زیرا خنده کودک به خوب یا بد بودن مخاطب بستگی ندارد

کودک به هر کسی می خندد

کودک همه را دوست دارد

کودک بی ریا دوسمان دارد

ناامیدی...

بزور بچه رو می نشونن که بخون
بزور به بچه میگن یاد بگیر
بزور به بچه میگن قبول شو
بزور به بچه میگن حل کن
بزور بچه رو می برن
بزور بچه رو میارن
...
آیا این بچه به دنیا اومده که نداشته های شما رو بدست بیاره؟
آیا این بچه قراره به آروزهای شما برسه یا خودش؟
... ناامیدی...

الان دور هم هستیم

الانه که خوب و سالمیم

الانه که سرحال و شادیم

الانه که فرصت هست

هیچ تضمینی نیست که فردا حس و حال خوبی باشه

دل و دماغی باشه

اگه عشق به موسیقی هست وقتش الانه

اگه عشق به نویسندگی هست وقتش الانه

اگه آرزوی هر تجربه ای به دلت مونده وقتش الانه

...

بیا تا برای غم جایی نباشه

شاید امروز بره فردایی نباشه

...

ناامیدی...

رسانه واقعی چیست؟
رسانه حقیقی چگونه است؟
چنین رسانه ای دروغ نمی گوید
حقیقت را پنهان نمی کند
واقعیت ها را به گونه ای دیگر جلوه نمی دهد
رسانه یار قشر ضعیف است
رسانه به نفع طبقه سرمایه دار عمل نمی کند
...
رسانه باید با صداقت رابطه داشته باشد و دیگر هیچ
...

ناامیدی...